Bipolar bozukluk,depresyon ile mani ya da hipomani dönemlerinin dönüşümlü olarak görüldüğü; bu dönemler arasında bireyin tamamen normale dönebildiği ya da çok hafif belirtiler gösterebildiği ciddi bir ruhsal hastalıktır. Yüksek ölüm oranı (mortalite) ve hastalık yükü (morbidite) ile ilişkilidir ve bireyin yaşamının birçok alanında işlev kaybına neden olur. Önceden yaşam boyu görülme sıklığı %1 olarak kabul edilirken, günümüzde hastalığın bir spektrum olarak ele alınmasıyla bu oranın yaklaşık %5’e kadar ulaşabileceği öne sürülmektedir (1). Bu nedenle BB, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde önemli sosyal ve ekonomik etkileri olan bir sağlık sorunu olarak değerlendirilmektedir. Hastalığın başlangıç şekli, zamanı, ilerleyişi ve tedaviye verilen yanıt kişiden kişiye büyük farklılıklar göstermektedir. Bu değişkenlik, tam olarak açıklanamayan çok boyutlu süreçlerle ilişkilidir. Bu durum, bipolar bozukluğun tek tip bir hastalık olarak değil, farklı görünümleri olan geniş bir spektrum şeklinde ele alınmasının daha uygun olabileceğini düşündürmektedir. Bipolar bozuklukta iki yıl içinde yineleme oranı yaklaşık %60 civarındadır (2). Bu yüksek oran nedeniyle, atakların önlenmesine yönelik sürdürücü ve koruyucu tedavi yaklaşımları büyük önem taşır. Bu tedaviler; hastalığın yeniden alevlenmesini engellemeyi, hafif belirtileri ortadan kaldırmayı, ölüm ve hastalık yükünü azaltmayı ve bireyin yaşam kalitesini artırmayı hedeflemektedir (1, 3). Bipolar Bozuklukta Tanı Ruhsal bozuklukların tanı ve sınıflandırılmasında yaygın olarak kullanılan iki sistem bulunmaktadır: American Psychiatric Association tarafından geliştirilen DSM ve World Health Organization tarafından geliştirilen ICD. DSM-IV-TR ile ICD-10 arasındaki önemli farklardan biri, ICD sisteminde bipolar bozukluğun tip 1 ve tip 2 olarak ayrılmamasıdır. DSM-IV-TR’ye göre Bipolar I tanısı için tek bir manik dönem yeterli görülürken, Bipolar II tanısı için en az bir hipomanik ve bir depresif dönem geçirilmiş olması gerekmektedir (4). 2013 yılında yayımlanan DSM-5 ile birlikte bipolar bozukluk, “Bipolar ve İlişkili Bozukluklar” başlığı altında yeniden sınıflandırılmıştır. Bu güncellemede, DSM-IV-TR’de yer alan karma epizod kavramı kaldırılmış; bunun yerine “karma özellikler” belirteci getirilerek manik, hipomanik veya depresif dönemlere eşlik eden bir özellik olarak tanımlanmıştır (5).

Bipolar disorder is characterized by alternating periods of depression and mania or hypomania; It is a serious mental illness in which the individual can return to normal completely or show very mild symptoms between these periods. It is associated with high mortality (mortality) and disease burden (morbidity) and causes loss of function in many areas of an individual's life. While the lifetime incidence was previously considered to be 1%, it is now suggested that this rate may reach approximately 5% by considering the disease as a spectrum (1). Therefore, BD is considered a health problem with significant social and economic impacts at both individual and societal levels. The onset, time, progression and response to treatment of the disease vary greatly from person to person. This variability is associated with multidimensional processes that cannot be fully explained.This suggests that it may be more appropriate to consider bipolar disorder as a broad spectrum with different manifestations, rather than a single type of disease. The relapse rate in bipolar disorder within two years is approximately 60% (2). Due to this high rate, maintenance and preventive treatment approaches to prevent attacks are of great importance. These treatments; It aims to prevent relapse of the disease, eliminate mild symptoms, reduce the burden of death and disease, and improve the individual's quality of life (1, 3). Diagnosis of Bipolar Disorder There are two widely used systems for diagnosing and classifying mental disorders: DSM, developed by the American Psychiatric Association, and ICD, developed by the World Health Organization. One of the important differences between DSM-IV-TR and ICD-10 is that bipolar disorder is not divided into type 1 and type 2 in the ICD system.According to DSM-IV-TR, a single manic episode is considered sufficient for the diagnosis of Bipolar I, while at least one hypomanic and one depressive episode must be experienced for the diagnosis of Bipolar II (4). With the DSM-5 published in 2013, bipolar disorder was reclassified under the title "Bipolar and Related Disorders". In this update, the concept of mixed episode in DSM-IV-TR was removed; Instead, the specifier "mixed features" was introduced and defined as a feature accompanying manic, hypomanic or depressive episodes (5).