Kapalı sucul ekosistemlerin en önemli örnekleri Afrika Büyük Gölleri’dir. Bu göllerden, Tanganyka Gölü en eski göldür. Yaşı gereği, ev sahipliği yağtığı türler genetik olarak birbirlerinden çokça uzaklaşmıştır. En yeni göl ise Victoria gölüdür (~15.000 yıl). Tanganyka gölünde yaşanan durumun aksine türler henüz tam ayrışamamıştır. Malawi Gölü ( esi adıyla: Nyassa), ~1 milyon yıllık yaşıyla bu iki gölün tam ortasında yer alır. Böylelikle, evrimsel süreçleri incelemek için en uygun modellerden biridir. Gölün yapısı, Pleistosen dönemindeki iklim değişimleriyle şekillenmiştir. Su seviyesi düştüğünde kayalık bölgeler birbirinden ayrılmış ve popülasyonlar izole olmuştur. Su seviyesi yükseldiğinde ise bu alanlar tekrar birleşmiştir. Bu tekrar eden izolasyon ve birleşme döngüsü, gen akışını zaman zaman kesmiş, zaman zaman yeniden başlatmıştır. Bu dinamik süreç, tek bir ata türün hızla çeşitlenmesine ve 1000’den fazla yeni türün ortaya çıkmasına yol açmıştır.

The most important examples of closed aquatic ecosystems are the African Great Lakes. Of these lakes, Lake Tanganyka is the oldest lake. Due to its age, the species it hosts have become genetically distant from each other. The newest lake is Lake Victoria (~15,000 years). Unlike the situation in Lake Tanganyka, the species have not yet fully differentiated. Lake Malawi (formerly known as Nyassa), with an age of ~1 million years, is located right in the middle of these two lakes. Thus, it is one of the most suitable models for studying evolutionary processes. The structure of the lake was shaped by climate changes during the Pleistocene period. When water levels dropped, rocky areas separated and populations became isolated. When the water level rose, these areas came together again. This repeated cycle of isolation and combination sometimes interrupted and sometimes restarted gene flow.This dynamic process has led to the rapid diversification of a single ancestral species and the emergence of more than 1000 new species.